تازهترین مقاله استیتاستریت درباره اصول ساخت یک سبد سرمایهگذاری میگوید هسته اولیه تخصیص دارایی بسیار مهمتر از تغییرات تاکتیکی است. به عبارت دقیقتر، استراتژی سرمایهگذاری سهم ۹۰ درصدی در تفاوت بازدهی میان افراد دارد و فقط ۱۰ درصد اختلافها مربوط به هوشمندیهای تاکتیکی در تصمیمهای کوتاهمدت است. برای دستیابی به چارچوب یا هسته اولیه سبد سرمایهگذاری توجه به چهار اصل ضروری است.
اصل اول: دسترسی به داراییها را گسترش دهید | گرچه سهم در بلندمدت بازدهی بیشتری داده، اما بدون داشتن اوراق بدهی ریسک نیز شدیدا بالا خواهد بود که هر کسی تاب آن را ندارد. به طور کلاسیک ترکیب ۶۰ درصد سهم و ۴۰ درصد اوراق بدهی توصیه میشده، اما بررسیهای ما نشان میدهد این ترکیب باید فرابازاری نیز عمل کند، یعنی فقط به یک بازار و حتی یک کشور اتکا نشود. نتیجه تخصیص دارایی کلاسیک (سبزرنگ) را با تخصیص دارایی گسترشیافته (آبیرنگ) را در نمودار مشاهده میکنید.
اصل دوم: ترکیب داراییها را بر اساس شناخت از شخصیت انتخاب کنید | تابآوری نسبت به زیان، انتظارات از بازدهی و افق سرمایهگذاری مهمترین نکاتی است که برای ترکیب دارایی باید به آن دقت کنید. یک فرد محافظهکار نباید بیش از ۲۰ درصد سهام داشته باشد و برای فرد بسیار ریسکپذیر نباید بیش از ۱۰ درصد اوراق بدهی یا گزینههای درآمد ثابت اختصاص داد.
اصل سوم: هزینهها را کنترل کنید | خیلی ساده است، هزینههای بالا، بازده پرتفوی شما را دود میکند. انجام معاملات زیاد، صندوقهایی که کارمزد خیلی بالایی دارند یا داراییهایی که بستر معاملاتی آنها با کارمزد زیاد همراه است در بلندمدت به شدت به بازدهی شما آسیب میزنند.
اصل چهارم: داشتن انضباط سرمایهگذاری یا دیسیپلین | وقتی تخصیص استراتژیک دارایی خود را شناسایی کردید باید به طور منظم و کاملا سیستماتیک آن را بازآرایی (rebalancing) کنید. در طول زمان، تفاوت رشد داراییها باعث میشود وزن آنها در سبد شما از تخصیص استراتژیک فاصله بگیرد، بنابراین نیاز است آن را به بازآرایی کنید. مثلا اگر ۵۰ درصد سهام و ۵۰ درصد طلا به طور استراتژیک در سبد خود دارید ممکن است با رشد بیشتر سهام، وزن آن در سبدتان به ۶۰ درصد ارزش داراییها برسد. حتما لازم است بازآرایی کنید و آن را مجدد به ۵۰ درصد برگردانید.